pre-to-ra-mi

pretorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pretor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pretorpojedyncza mianownikmęski osobowy
pretorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pretorapojedyncza biernikmęski osobowy
pretorachmnoga miejscownikmęski osobowy
pretoramimnoga narzędnikmęski osobowy
pretorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pretorommnoga celownikmęski osobowy
pretorowipojedyncza celownikmęski osobowy
pretorowiemnoga mianownikmęski osobowy
pretorowiemnoga wołaczmęski osobowy
pretorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pretorówmnoga biernikmęski osobowy
pretorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
pretorymnoga biernikmęski zwierzęcy
pretorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
pretorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
pretorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
pretorzymnoga mianownikmęski osobowy
pretorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz