pre-zen-ci-ku

prezenciku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: prezencik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prezencikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
prezencikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
prezencikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
prezencikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
prezencikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
prezencikimnoga mianownikmęski rzeczowy
prezencikimnoga biernikmęski rzeczowy
prezencikimnoga wołaczmęski rzeczowy
prezencikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
prezencikommnoga celownikmęski rzeczowy
prezencikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
prezencikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
prezencikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
prezencikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
prezencikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz