pro-ban-ta

probanta (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: probant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
probancimnoga mianownikmęski osobowy
probancimnoga wołaczmęski osobowy
probanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
probanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
probantpojedyncza mianownikmęski osobowy
probantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
probantapojedyncza biernikmęski osobowy
probantachmnoga miejscownikmęski osobowy
probantamimnoga narzędnikmęski osobowy
probantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
probantommnoga celownikmęski osobowy
probantowipojedyncza celownikmęski osobowy
probantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
probantówmnoga biernikmęski osobowy
probantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
probantymnoga biernikmęski zwierzęcy
probantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz