pro-ble-ma-tu

problematu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: problemat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
problemaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
problemaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
problematpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
problematpojedyncza biernikmęski rzeczowy
problematachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
problematamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
problematempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
problematommnoga celownikmęski rzeczowy
problematowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
problematówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
problematupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
problematymnoga mianownikmęski rzeczowy
problematymnoga biernikmęski rzeczowy
problematymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz