pro-cho-rach

Prochorach (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Prochor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prochorpojedyncza mianownikmęski osobowy
Prochorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prochorapojedyncza biernikmęski osobowy
Prochorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Prochoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Prochorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prochorommnoga celownikmęski osobowy
Prochorowipojedyncza celownikmęski osobowy
Prochorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Prochorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Prochorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prochorówmnoga biernikmęski osobowy
Prochorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prochorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Prochorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Prochorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prochorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Prochorzymnoga mianownikmęski osobowy
Prochorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz