pro-cho-wi-cza-ni-nem

prochowiczaninem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prochowiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prochowiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
prochowiczanmnoga biernikmęski osobowy
prochowiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
prochowiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
prochowiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
prochowiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
prochowiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
prochowiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prochowiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
prochowiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prochowiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
prochowiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
prochowiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
prochowiczanommnoga celownikmęski osobowy
prochowiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
prochowiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
prochowiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz