proc-ka-rze

prockarze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: prockar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prockarpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
prockarpojedyncza biernikmęski rzeczowy
prockarapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
prockarachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
prockaramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
prockarempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
prockarommnoga celownikmęski rzeczowy
prockarowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
prockarówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
prockarymnoga mianownikmęski rzeczowy
prockarymnoga biernikmęski rzeczowy
prockarymnoga wołaczmęski rzeczowy
prockarzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
prockarzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz