procz-ko

Proczko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Proczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Proczcepojedyncza celownikmęski osobowy
Proczcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Proczkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Proczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Proczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Proczkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Proczkępojedyncza biernikmęski osobowy
Proczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Proczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Proczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Proczkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Proczkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Proczkommnoga celownikmęski osobowy
Proczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Proczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Proczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Proczkówmnoga biernikmęski osobowy

Proczko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Proczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Proczcepojedyncza celownikżeński
Proczcepojedyncza miejscownikżeński
Proczekmnoga dopełniaczżeński
Proczkapojedyncza mianownikżeński
Proczkachmnoga miejscownikżeński
Proczkamimnoga narzędnikżeński
Proczkąpojedyncza narzędnikżeński
Proczkępojedyncza biernikżeński
Proczkimnoga mianownikżeński
Proczkimnoga biernikżeński
Proczkimnoga wołaczżeński
Proczkipojedyncza dopełniaczżeński
Proczkopojedyncza wołaczżeński
Proczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz