pro-fa-na-to-rem

profanatorem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: profanator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
profanatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
profanatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
profanatorapojedyncza biernikmęski osobowy
profanatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
profanatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
profanatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
profanatorommnoga celownikmęski osobowy
profanatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
profanatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
profanatorówmnoga biernikmęski osobowy
profanatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
profanatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
profanatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
profanatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
profanatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
profanatorzymnoga mianownikmęski osobowy
profanatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz