pro-ge-ni-tu-rach

progeniturach (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: progenitura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
progeniturmnoga dopełniaczżeński
progeniturapojedyncza mianownikżeński
progeniturachmnoga miejscownikżeński
progenituramimnoga narzędnikżeński
progeniturąpojedyncza narzędnikżeński
progeniturępojedyncza biernikżeński
progenituropojedyncza wołaczżeński
progeniturommnoga celownikżeński
progeniturymnoga mianownikżeński
progeniturymnoga biernikżeński
progeniturymnoga wołaczżeński
progeniturypojedyncza dopełniaczżeński
progeniturzepojedyncza celownikżeński
progeniturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz