pro-kli-ty-ko

proklityko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: proklityka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
proklitycepojedyncza celownikżeński
proklitycepojedyncza miejscownikżeński
proklitykmnoga dopełniaczżeński
proklitykapojedyncza mianownikżeński
proklitykachmnoga miejscownikżeński
proklitykamimnoga narzędnikżeński
proklitykąpojedyncza narzędnikżeński
proklitykępojedyncza biernikżeński
proklitykimnoga mianownikżeński
proklitykimnoga biernikżeński
proklitykimnoga wołaczżeński
proklitykipojedyncza dopełniaczżeński
proklitykopojedyncza wołaczżeński
proklitykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz