pro-ko-piu-ka

Prokopiuka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Prokopiuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prokopiukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Prokopiukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prokopiukapojedyncza biernikmęski osobowy
Prokopiukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Prokopiukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Prokopiukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prokopiukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Prokopiukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Prokopiukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prokopiukommnoga celownikmęski osobowy
Prokopiukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Prokopiukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Prokopiukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Prokopiukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prokopiukówmnoga biernikmęski osobowy
Prokopiukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prokopiukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz