pro-ku-lom

Prokulom (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Prokul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prokulpojedyncza mianownikmęski osobowy
Prokulapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prokulapojedyncza biernikmęski osobowy
Prokulachmnoga miejscownikmęski osobowy
Prokulamimnoga narzędnikmęski osobowy
Prokulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prokulemnoga biernikmęski zwierzęcy
Prokulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Prokulemnoga mianownikmęski osobowy
Prokulemnoga wołaczmęski osobowy
Prokulempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prokulommnoga celownikmęski osobowy
Prokulowipojedyncza celownikmęski osobowy
Prokulowiemnoga mianownikmęski osobowy
Prokulowiemnoga wołaczmęski osobowy
Prokulówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prokulówmnoga biernikmęski osobowy
Prokulupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prokulupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz