pro-ku-ra-cie

Prokuracie (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Prokurat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prokuraciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prokuraciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Prokuratpojedyncza mianownikmęski osobowy
Prokuratapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prokuratapojedyncza biernikmęski osobowy
Prokuratachmnoga miejscownikmęski osobowy
Prokuratamimnoga narzędnikmęski osobowy
Prokuratempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prokuratommnoga celownikmęski osobowy
Prokuratowipojedyncza celownikmęski osobowy
Prokuratowiemnoga mianownikmęski osobowy
Prokuratowiemnoga wołaczmęski osobowy
Prokuratówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prokuratówmnoga biernikmęski osobowy
Prokuratymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prokuratymnoga biernikmęski zwierzęcy
Prokuratymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz