pro-ku-ra-to-rzy-no

prokuratorzyno (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prokuratorzyna

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prokuratorzynapojedyncza mianownikmęski osobowy
prokuratorzynachmnoga miejscownikmęski osobowy
prokuratorzynamimnoga narzędnikmęski osobowy
prokuratorzynąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
prokuratorzynępojedyncza biernikmęski osobowy
prokuratorzynimnoga mianownikmęski osobowy
prokuratorzynimnoga wołaczmęski osobowy
prokuratorzyniepojedyncza celownikmęski osobowy
prokuratorzyniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
prokuratorzynopojedyncza wołaczmęski osobowy
prokuratorzynommnoga celownikmęski osobowy
prokuratorzynówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prokuratorzynówmnoga biernikmęski osobowy
prokuratorzynymnoga mianownikmęski zwierzęcy
prokuratorzynymnoga biernikmęski zwierzęcy
prokuratorzynymnoga wołaczmęski zwierzęcy
prokuratorzynypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz