pro-ku-ren-ta-mi

prokurentami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prokurent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prokurencimnoga mianownikmęski osobowy
prokurencimnoga wołaczmęski osobowy
prokurenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
prokurenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
prokurentpojedyncza mianownikmęski osobowy
prokurentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prokurentapojedyncza biernikmęski osobowy
prokurentachmnoga miejscownikmęski osobowy
prokurentamimnoga narzędnikmęski osobowy
prokurentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prokurentommnoga celownikmęski osobowy
prokurentowipojedyncza celownikmęski osobowy
prokurentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prokurentówmnoga biernikmęski osobowy
prokurentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
prokurentymnoga biernikmęski zwierzęcy
prokurentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz