pro-me-te-usze

Prometeusze (imię) rzeczownik mit.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Prometeusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prometeuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
Prometeuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prometeuszapojedyncza biernikmęski osobowy
Prometeuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
Prometeuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
Prometeuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prometeuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
Prometeuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Prometeuszemnoga mianownikmęski osobowy
Prometeuszemnoga wołaczmęski osobowy
Prometeuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prometeuszommnoga celownikmęski osobowy
Prometeuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
Prometeuszowiemnoga mianownikmęski osobowy
Prometeuszowiemnoga wołaczmęski osobowy
Prometeuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prometeuszówmnoga biernikmęski osobowy
Prometeuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prometeuszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz