pro-me-tu

prometu (nazwa pospolita) rzeczownik chem.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: promet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
promeciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
promeciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
prometpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
prometpojedyncza biernikmęski rzeczowy
prometachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
prometamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
prometempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
prometommnoga celownikmęski rzeczowy
prometowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
prometówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
prometupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
prometymnoga mianownikmęski rzeczowy
prometymnoga biernikmęski rzeczowy
prometymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz