pro-mien-ni-ku

promienniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: promiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
promiennikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
promiennikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
promiennikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
promiennikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
promiennikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
promiennikimnoga mianownikmęski rzeczowy
promiennikimnoga biernikmęski rzeczowy
promiennikimnoga wołaczmęski rzeczowy
promiennikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
promiennikommnoga celownikmęski rzeczowy
promiennikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
promiennikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
promiennikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
promiennikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz