pro-mi-ki

promiki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: promik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
promikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
promikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
promikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
promikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
promikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
promikimnoga mianownikmęski rzeczowy
promikimnoga biernikmęski rzeczowy
promikimnoga wołaczmęski rzeczowy
promikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
promikommnoga celownikmęski rzeczowy
promikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
promikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
promikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
promikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz