pro-pa-ga-tor

propagator (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: propagator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
propagatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
propagatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
propagatorapojedyncza biernikmęski osobowy
propagatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
propagatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
propagatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
propagatorommnoga celownikmęski osobowy
propagatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
propagatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
propagatorówmnoga biernikmęski osobowy
propagatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
propagatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
propagatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
propagatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
propagatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
propagatorzymnoga mianownikmęski osobowy
propagatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz