pro-pre-to-ra-mi

propretorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: propretor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
propretorpojedyncza mianownikmęski osobowy
propretorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
propretorapojedyncza biernikmęski osobowy
propretorachmnoga miejscownikmęski osobowy
propretoramimnoga narzędnikmęski osobowy
propretorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
propretorommnoga celownikmęski osobowy
propretorowipojedyncza celownikmęski osobowy
propretorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
propretorówmnoga biernikmęski osobowy
propretorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
propretorymnoga biernikmęski zwierzęcy
propretorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
propretorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
propretorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
propretorzymnoga mianownikmęski osobowy
propretorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz