pro-ro-czek

proroczek (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: proroczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
proroczcepojedyncza celownikżeński
proroczcepojedyncza miejscownikżeński
proroczekmnoga dopełniaczżeński
proroczkapojedyncza mianownikżeński
proroczkachmnoga miejscownikżeński
proroczkamimnoga narzędnikżeński
proroczkąpojedyncza narzędnikżeński
proroczkępojedyncza biernikżeński
proroczkimnoga mianownikżeński
proroczkimnoga biernikżeński
proroczkimnoga wołaczżeński
proroczkipojedyncza dopełniaczżeński
proroczkopojedyncza wołaczżeński
proroczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz