pro-stacz-kiem

prostaczkiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prostaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prostaczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
prostaczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prostaczkapojedyncza biernikmęski osobowy
prostaczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
prostaczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
prostaczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
prostaczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
prostaczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
prostaczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prostaczkommnoga celownikmęski osobowy
prostaczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
prostaczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
prostaczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
prostaczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prostaczkówmnoga biernikmęski osobowy
prostaczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
prostaczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz