pro-sto-duch

prostoduch (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prostoduch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prostoduchpojedyncza mianownikmęski osobowy
prostoduchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prostoduchapojedyncza biernikmęski osobowy
prostoduchachmnoga miejscownikmęski osobowy
prostoduchamimnoga narzędnikmęski osobowy
prostoduchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prostoduchommnoga celownikmęski osobowy
prostoduchowipojedyncza celownikmęski osobowy
prostoduchowiemnoga mianownikmęski osobowy
prostoduchowiemnoga wołaczmęski osobowy
prostoduchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prostoduchówmnoga biernikmęski osobowy
prostoduchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
prostoduchupojedyncza wołaczmęski osobowy
prostoduchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
prostoduchymnoga biernikmęski zwierzęcy
prostoduchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz