pro-sto-to

prostoto (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: prostota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prostociepojedyncza celownikżeński
prostociepojedyncza miejscownikżeński
prostotmnoga dopełniaczżeński
prostotapojedyncza mianownikżeński
prostotachmnoga miejscownikżeński
prostotamimnoga narzędnikżeński
prostotąpojedyncza narzędnikżeński
prostotępojedyncza biernikżeński
prostotopojedyncza wołaczżeński
prostotommnoga celownikżeński
prostotymnoga mianownikżeński
prostotymnoga biernikżeński
prostotymnoga wołaczżeński
prostotypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz