pro-szal-ni-ku

proszalniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: proszalnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
proszalnicymnoga mianownikmęski osobowy
proszalnicymnoga wołaczmęski osobowy
proszalnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
proszalnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
proszalnikapojedyncza biernikmęski osobowy
proszalnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
proszalnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
proszalnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
proszalnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
proszalnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
proszalnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
proszalnikommnoga celownikmęski osobowy
proszalnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
proszalnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
proszalnikówmnoga biernikmęski osobowy
proszalnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
proszalnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz