pro-to-ge-ni

Protogeni (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Protogen

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Protogenpojedyncza mianownikmęski osobowy
Protogenapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Protogenapojedyncza biernikmęski osobowy
Protogenachmnoga miejscownikmęski osobowy
Protogenamimnoga narzędnikmęski osobowy
Protogenempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Protogenimnoga mianownikmęski osobowy
Protogenimnoga wołaczmęski osobowy
Protogeniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Protogeniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Protogenommnoga celownikmęski osobowy
Protogenowipojedyncza celownikmęski osobowy
Protogenowiemnoga mianownikmęski osobowy
Protogenowiemnoga wołaczmęski osobowy
Protogenówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Protogenówmnoga biernikmęski osobowy
Protogenymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Protogenymnoga biernikmęski zwierzęcy
Protogenymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz