pro-to-kóli-sta

protokólista (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: protokólista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
protokólistapojedyncza mianownikmęski osobowy
protokólistachmnoga miejscownikmęski osobowy
protokólistamimnoga narzędnikmęski osobowy
protokólistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
protokólistępojedyncza biernikmęski osobowy
protokólistopojedyncza wołaczmęski osobowy
protokólistommnoga celownikmęski osobowy
protokólistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
protokólistówmnoga biernikmęski osobowy
protokólistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
protokólistymnoga biernikmęski zwierzęcy
protokólistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
protokólistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
protokóliścimnoga mianownikmęski osobowy
protokóliścimnoga wołaczmęski osobowy
protokóliściepojedyncza celownikmęski osobowy
protokóliściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz