pro-wo-dy-ry

prowodyry (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: prowodyr

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prowodyrpojedyncza mianownikmęski osobowy
prowodyrapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prowodyrapojedyncza biernikmęski osobowy
prowodyrachmnoga miejscownikmęski osobowy
prowodyramimnoga narzędnikmęski osobowy
prowodyrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prowodyrommnoga celownikmęski osobowy
prowodyrowipojedyncza celownikmęski osobowy
prowodyrowiemnoga mianownikmęski osobowy
prowodyrowiemnoga wołaczmęski osobowy
prowodyrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prowodyrówmnoga biernikmęski osobowy
prowodyrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
prowodyrymnoga biernikmęski zwierzęcy
prowodyrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
prowodyrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
prowodyrzepojedyncza wołaczmęski osobowy
prowodyrzymnoga mianownikmęski osobowy
prowodyrzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz