pro-wo-ka-to-rom

prowokatorom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prowokator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prowokatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
prowokatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prowokatorapojedyncza biernikmęski osobowy
prowokatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
prowokatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
prowokatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prowokatorommnoga celownikmęski osobowy
prowokatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
prowokatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prowokatorówmnoga biernikmęski osobowy
prowokatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
prowokatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
prowokatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
prowokatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
prowokatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
prowokatorzymnoga mianownikmęski osobowy
prowokatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz