pro-wo-ku

prowoku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prowok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prowocymnoga mianownikmęski osobowy
prowocymnoga wołaczmęski osobowy
prowokpojedyncza mianownikmęski osobowy
prowokapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prowokapojedyncza biernikmęski osobowy
prowokachmnoga miejscownikmęski osobowy
prowokamimnoga narzędnikmęski osobowy
prowokimnoga mianownikmęski zwierzęcy
prowokimnoga biernikmęski zwierzęcy
prowokimnoga wołaczmęski zwierzęcy
prowokiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prowokommnoga celownikmęski osobowy
prowokowipojedyncza celownikmęski osobowy
prowokówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prowokówmnoga biernikmęski osobowy
prowokupojedyncza miejscownikmęski osobowy
prowokupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz