pru-den-cju-szu

Prudencjuszu (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Prudencjusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prudencjuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
Prudencjuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prudencjuszapojedyncza biernikmęski osobowy
Prudencjuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
Prudencjuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
Prudencjuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prudencjuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
Prudencjuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Prudencjuszemnoga mianownikmęski osobowy
Prudencjuszemnoga wołaczmęski osobowy
Prudencjuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prudencjuszommnoga celownikmęski osobowy
Prudencjuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
Prudencjuszowiemnoga mianownikmęski osobowy
Prudencjuszowiemnoga wołaczmęski osobowy
Prudencjuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prudencjuszówmnoga biernikmęski osobowy
Prudencjuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prudencjuszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz