pru-ga-rze

Prugarze (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Prugar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prugarpojedyncza mianownikmęski osobowy
Prugarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prugarapojedyncza biernikmęski osobowy
Prugarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Prugaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Prugarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prugarommnoga celownikmęski osobowy
Prugarowipojedyncza celownikmęski osobowy
Prugarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Prugarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Prugarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prugarówmnoga biernikmęski osobowy
Prugarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prugarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Prugarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Prugarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prugarzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz