pru-si-cza-nie

prusiczanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prusiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prusiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
prusiczanmnoga biernikmęski osobowy
prusiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
prusiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
prusiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
prusiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
prusiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
prusiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prusiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
prusiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prusiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
prusiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
prusiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
prusiczanommnoga celownikmęski osobowy
prusiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
prusiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
prusiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz