pryj-ma-cy

pryjmacy (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pryjmak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pryjmacymnoga mianownikmęski osobowy
pryjmacymnoga wołaczmęski osobowy
pryjmakpojedyncza mianownikmęski osobowy
pryjmakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pryjmakapojedyncza biernikmęski osobowy
pryjmakachmnoga miejscownikmęski osobowy
pryjmakamimnoga narzędnikmęski osobowy
pryjmakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pryjmakimnoga biernikmęski zwierzęcy
pryjmakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pryjmakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pryjmakommnoga celownikmęski osobowy
pryjmakowipojedyncza celownikmęski osobowy
pryjmakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pryjmakówmnoga biernikmęski osobowy
pryjmakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pryjmakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz