pry-mi-ty-wa

prymitywa (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prymityw

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prymitywpojedyncza mianownikmęski osobowy
prymitywapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prymitywapojedyncza biernikmęski osobowy
prymitywachmnoga miejscownikmęski osobowy
prymitywamimnoga narzędnikmęski osobowy
prymitywempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prymitywimnoga mianownikmęski osobowy
prymitywimnoga wołaczmęski osobowy
prymitywiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
prymitywiepojedyncza wołaczmęski osobowy
prymitywommnoga celownikmęski osobowy
prymitywowipojedyncza celownikmęski osobowy
prymitywówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prymitywówmnoga biernikmęski osobowy
prymitywymnoga mianownikmęski zwierzęcy
prymitywymnoga biernikmęski zwierzęcy
prymitywymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz