pryn-cy-pa-ta-mi

pryncypatami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pryncypat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pryncypaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pryncypaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
pryncypatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pryncypatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pryncypatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pryncypatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pryncypatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pryncypatommnoga celownikmęski rzeczowy
pryncypatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pryncypatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pryncypatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pryncypatymnoga mianownikmęski rzeczowy
pryncypatymnoga biernikmęski rzeczowy
pryncypatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz