prze-ciw-ni-ku

przeciwniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: przeciwnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przeciwnicymnoga mianownikmęski osobowy
przeciwnicymnoga wołaczmęski osobowy
przeciwnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
przeciwnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
przeciwnikapojedyncza biernikmęski osobowy
przeciwnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
przeciwnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
przeciwnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
przeciwnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
przeciwnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
przeciwnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
przeciwnikommnoga celownikmęski osobowy
przeciwnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
przeciwnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
przeciwnikówmnoga biernikmęski osobowy
przeciwnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
przeciwnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz