prze-ni-ki

przeniki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: przenik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przenikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
przenikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
przenikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
przenikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
przenikimnoga mianownikmęski rzeczowy
przenikimnoga biernikmęski rzeczowy
przenikimnoga wołaczmęski rzeczowy
przenikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
przenikommnoga celownikmęski rzeczowy
przenikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
przenikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
przenikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
przenikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
przenikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz