prze-to-ru

przetoru (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: przetor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przetorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
przetorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
przetorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
przetoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
przetorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
przetorommnoga celownikmęski rzeczowy
przetorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
przetorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
przetorupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
przetorymnoga mianownikmęski rzeczowy
przetorymnoga biernikmęski rzeczowy
przetorymnoga wołaczmęski rzeczowy
przetorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
przetorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz