przy-głu-pa

przygłupa (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: przygłup

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przygłuppojedyncza mianownikmęski osobowy
przygłupapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
przygłupapojedyncza biernikmęski osobowy
przygłupachmnoga miejscownikmęski osobowy
przygłupamimnoga narzędnikmęski osobowy
przygłupempojedyncza narzędnikmęski osobowy
przygłupiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
przygłupiepojedyncza wołaczmęski osobowy
przygłupommnoga celownikmęski osobowy
przygłupowipojedyncza celownikmęski osobowy
przygłupowiemnoga mianownikmęski osobowy
przygłupowiemnoga wołaczmęski osobowy
przygłupówmnoga dopełniaczmęski osobowy
przygłupówmnoga biernikmęski osobowy
przygłupymnoga mianownikmęski zwierzęcy
przygłupymnoga biernikmęski zwierzęcy
przygłupymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz