przy-ko-mor-ków

przykomorków (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: przykomorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przykomorekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
przykomorekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
przykomorkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
przykomorkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
przykomorkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
przykomorkimnoga mianownikmęski rzeczowy
przykomorkimnoga biernikmęski rzeczowy
przykomorkimnoga wołaczmęski rzeczowy
przykomorkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
przykomorkommnoga celownikmęski rzeczowy
przykomorkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
przykomorkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
przykomorkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
przykomorkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz