przy-praw-co

przyprawco (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: przyprawca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przyprawcapojedyncza mianownikmęski osobowy
przyprawcachmnoga miejscownikmęski osobowy
przyprawcamimnoga narzędnikmęski osobowy
przyprawcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
przyprawcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
przyprawcemnoga biernikmęski zwierzęcy
przyprawcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
przyprawcępojedyncza biernikmęski osobowy
przyprawcopojedyncza wołaczmęski osobowy
przyprawcommnoga celownikmęski osobowy
przyprawcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
przyprawcówmnoga biernikmęski osobowy
przyprawcymnoga mianownikmęski osobowy
przyprawcymnoga wołaczmęski osobowy
przyprawcypojedyncza celownikmęski osobowy
przyprawcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
przyprawcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz