przy-ro-ki

przyroki (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: przyrok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przyrokpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
przyrokpojedyncza biernikmęski rzeczowy
przyrokachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
przyrokamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
przyrokimnoga mianownikmęski rzeczowy
przyrokimnoga biernikmęski rzeczowy
przyrokimnoga wołaczmęski rzeczowy
przyrokiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
przyrokommnoga celownikmęski rzeczowy
przyrokowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
przyrokówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
przyrokupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
przyrokupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
przyrokupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz