przy-łat-ce

przyłatce (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: przyłatka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
przyłatcepojedyncza celownikżeński
przyłatcepojedyncza miejscownikżeński
przyłatekmnoga dopełniaczżeński
przyłatkapojedyncza mianownikżeński
przyłatkachmnoga miejscownikżeński
przyłatkamimnoga narzędnikżeński
przyłatkąpojedyncza narzędnikżeński
przyłatkępojedyncza biernikżeński
przyłatkimnoga mianownikżeński
przyłatkimnoga biernikżeński
przyłatkimnoga wołaczżeński
przyłatkipojedyncza dopełniaczżeński
przyłatkopojedyncza wołaczżeński
przyłatkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz