próżni-ce

próżnice (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: próżnica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
próżnicmnoga dopełniaczżeński
próżnicapojedyncza mianownikżeński
próżnicachmnoga miejscownikżeński
próżnicamimnoga narzędnikżeński
próżnicąpojedyncza narzędnikżeński
próżnicemnoga mianownikżeński
próżnicemnoga biernikżeński
próżnicemnoga wołaczżeński
próżnicępojedyncza biernikżeński
próżnicopojedyncza wołaczżeński
próżnicommnoga celownikżeński
próżnicypojedyncza celownikżeński
próżnicypojedyncza miejscownikżeński
próżnicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz