pseu-do-ki-bi-ce

pseudokibice (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pseudokibic

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pseudokibicpojedyncza mianownikmęski osobowy
pseudokibicapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pseudokibicapojedyncza biernikmęski osobowy
pseudokibicachmnoga miejscownikmęski osobowy
pseudokibicamimnoga narzędnikmęski osobowy
pseudokibicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pseudokibicemnoga biernikmęski zwierzęcy
pseudokibicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pseudokibicemnoga mianownikmęski osobowy
pseudokibicemnoga wołaczmęski osobowy
pseudokibicempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pseudokibicommnoga celownikmęski osobowy
pseudokibicowipojedyncza celownikmęski osobowy
pseudokibicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pseudokibicówmnoga biernikmęski osobowy
pseudokibicupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pseudokibicupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz