pseu-do-kla-sy-ka-mi

pseudoklasykami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pseudoklasyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pseudoklasycymnoga mianownikmęski osobowy
pseudoklasycymnoga wołaczmęski osobowy
pseudoklasykpojedyncza mianownikmęski osobowy
pseudoklasykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pseudoklasykapojedyncza biernikmęski osobowy
pseudoklasykachmnoga miejscownikmęski osobowy
pseudoklasykamimnoga narzędnikmęski osobowy
pseudoklasykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pseudoklasykimnoga biernikmęski zwierzęcy
pseudoklasykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pseudoklasykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pseudoklasykommnoga celownikmęski osobowy
pseudoklasykowipojedyncza celownikmęski osobowy
pseudoklasykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pseudoklasykówmnoga biernikmęski osobowy
pseudoklasykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pseudoklasykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz