pu-blicz-ni-ce

publicznice (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: publicznica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
publicznicmnoga dopełniaczżeński
publicznicapojedyncza mianownikżeński
publicznicachmnoga miejscownikżeński
publicznicamimnoga narzędnikżeński
publicznicąpojedyncza narzędnikżeński
publicznicemnoga mianownikżeński
publicznicemnoga biernikżeński
publicznicemnoga wołaczżeński
publicznicępojedyncza biernikżeński
publicznicopojedyncza wołaczżeński
publicznicommnoga celownikżeński
publicznicypojedyncza celownikżeński
publicznicypojedyncza miejscownikżeński
publicznicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz